Spring naar content

Jelmer van Lenteren

Jelmer van Lenteren stond in 2015 al eens in de finale van het NK Poetry Slam. Slammen is een beetje als een oude liefde die hem maar niet met rust laat; het keert alsmaar terug in zijn leven. Hij haalde dit keer de halve finale van het NK door bij het Boxtelse DichtSlamRap de juryprijs in de wacht te slepen. Zijn debuut ‘Het is koud waar ik niet ben’ (Proces-Verbaal, 2018) is inmiddels een aardige poos uit en hij werkt alweer een minstens evenzo lange tijd aan zijn tweede bundel.
 
 

Het waren dagen waarop elk moment wel iemand zei
dit is de stilte voor de storm. En niet lang daarna
dit is de storm. En weer kort daarop dit is de stilte
weer de storm of toch de stilte nog of meer.
 

We kenden de kenners beter dan onszelf en wisten
van de wetenschappers de meest intieme feiten
en geheimen waren zeldzamer geworden dan experts
op gebieden die voorheen nog niet waren ontdekt.
 

Bij elke bries dook de menigte ineen, na elk iets
te lang zwijgen van stemmen die ons als in een
collectieve psychose overal wisten te vinden
stond men recht en dacht het is voorbij.
 

En wie het laatste lachte, lacht nog steeds
en wie het wist weet het niet eens en wie
het ziet is blind en wie niet voelt is doof
of kan de storm in want die komt, beloofd.
 
 
 

Scroll naar boven