Spring naar content

Myrthe Nauta

Schrijven is voor Myrthe Nauta een manier om te onderzoeken en te begrijpen waaruit de wereld bestaat, en een manier om ervaringen te delen en iets teweeg te brengen bij iemand anders. Sinds ze in een workshop voor het eerst kennis maakte met poetry slam heeft ze dit jaar de stap naar het podium gezet en dat bevalt goed. Ze won al eens de tweede plaats van de U-Slam en de juryprijs bij Bellum Poetica 2020.
 
 
Hopeloos naïef huppel ik door het leven, met het vertrouwen dat alles goed komt als je maar je best doet onder de ene arm, en het geloof dat niemand slecht geboren is onder de ander. Soms laat ik er eentje vallen, maar ik raap het altijd weer op. Want beter zo, dan bitter realistisch. Wereld afgeschermd. Deuren dicht. Donker zien. Dovend licht. Zachtjes zing ik hoe ik het zie. Hoor je mij? Ik wil het ook wel harder zeggen maar durf niet goed. Mensen die schreeuwen… Het is alleen maar ruis. Wat wil je zeggen dan? Wat wil je zeggen dan!? Wat wil ík zeggen dan? Dat we moeten ophouden met de wereld op te eten, dat iedereen een tweede kans verdient omdat het leven anders geen zin heeft, dat liefde sterker is dan haat, en meer van dat soort huppelpraat. En dat zeg ik. Terwijl ik mijn principes op zit te eten in de Burger King. Want ja, het is 4 uur ’s nachts, en mijn dronken maag schreeuwt zo hard om eten dat ik mezelf niet meer kan verstaan en DAN MAG HET.
 
 
 

Scroll naar boven