Spring naar content

C.C.S. Cronestipendisten: hoe gaat het met Kalib Batta?

26 mei 2020
Naast Jessica van Geel en Joep van Helden was Kalib Batta de derde Utrechtse auteur die in januari 2020 een C.C.S. Cronestipendium van de Gemeente Utrecht ontving. Kalib Batta (1996) is spoken word-artiest, muzikant en schrijver. Batta ontving de beurs voor het werken aan een debuutroman waarin aan de hand van het verhaal van de non-binaire hoofdpersoon Nathar thema’s als integratie, racisme, identiteit queerness en gender aan bod komen. De jury van de C.C.S. Crone Stipendia was geïntrigeerd door de thematiek en de literaire ambitie die sprak uit het ingestuurde fragment van dit debuut. De jury vindt het belangrijk dater meer goede verhalen en romans komen over het leven tussen twee culturen, genders en afkomsten. Een van Batta’s verhalen verscheen eerder in de bundel NYX, een collectie gedichten en korte verhalen over de nacht, uitgegeven door Uitgeverij Chaos. Bij deze uitgeverij zal ook Batta’s debuutroman verschijnen. Batta maakt deze zomer onderdeel uit van het project Queering the City of Literature, georganiseerd door Boekhandel Savannah Bay.

Kun je iets meer vertellen over deze roman waaraan je werkt?
Het verhaal gaat over drie personages met Caribisch bloed van verschillende leeftijden, uit verschillende werelden en met verschillende identiteiten. Ieder karakter vertolkt zijn, haar en hun eigen ervaringen met integratie, racisme en colorism, mental health, identiteit, queerness en gender, en schetst zo een beeld van bruine intersectionaliteit. Nathar, Mela en Preston, bewegen zich in hun zoektocht naar familie door de roman heen steeds meer naar elkaar toe. In Nederland, op Bonaire, op Curaçao. De een als struikelende schrijver, de ander als compromitterende muzikant, de derde als tekenaar zonder voorbeelden.

Je bent ook spoken word artiest en muzikant, waarom kies je ervoor dit verhaal in de vorm van een roman te vertellen?
Een heel leven aan persoonlijkheden, ervaringen en plaatsbeschrijvingen kan simpelweg niet in vijftien minuten of één album beschreven worden. Dat gezegd hebbende, in alles wat ik doe aan kunst, praat of zing ik over dit verhaal.

Wie zijn je literaire voorbeelden? En wat lees je op dit moment?
De klassiekers. Audre Lorde, Toni Morisson, Octavia Butler, Maya Angelou. Maar ook Teju Cole, Zadie Smith, Michael Thomas. ‘(Almost) everyone Brown, everyone Black, everyone of Color’. Momenteel lees ik Beloved, ik neem er mijn tijd voor gezien de mate van pijn die het boek uitdraagt.

Hoe ziet je werkplek eruit?
Ik werk aan een massief zwart bureau tegenover mijn bed. Een oude Salora tv waarvan de dvd-speler niet meer werkt gebruik ik als monitor, zo houd ik mijn ogen tot in het diepst van de nacht (pijnlijk) open. Mijn mini-keyboard ligt voor mijn toetsenbord. Links van dat toetsenbord staat een platenspeler in de vorm van een koffer, en aan de rechterkant ligt een notebook en ‘El Unicornio Negro’. Het is vrij rustige chaos, eerlijk gezegd. Ik schrijf op zolder, dat is waar ik woon. Ik heb een altijd gevulde waterkan, direct voor de laptop die in de rechter-achterhoek is geplaatst en kan bijhouden hoeveel suïcidale gedachten ik per dag heb op het handige notitieblokje tussen de kan en het keyboard in.

Hoe vordert het schrijven in deze periode? En werk je al toe naar een
verschijningsdatum of ligt die nog ver in de toekomst?
Het gaat eerlijk gezegd slecht, maar het gaat op persoonlijk vlak al langere tijd niet zo goed. Ik ben graag alleen, maar mijn depressie doet me denken dat ik het ook verdien om alleen tezijn. Ik ben niet de enige die zich zo voelt deze periode. Zoveel vrienden, queer en van kleur, worstelen omdat ze elkaar niet kunnen zien en omarmen of omdat ze hun therapeut niet live kunnen spreken. Sommigen zijn zo bang dat ze geen durven boodschappen durven te doen of kunnen niet weg uit of juist terug naar hun ouderlijk huis. Maar er is inderdaad een verschijningsdatum in zicht. Het prijzengeld van het stipendium wil ik graag gebruiken om een aantal reizen te maken voor de roman. Door de huidige omstandigheden heb ik die geplande reizen even on hold moeten zetten. Maar ik hoop dat ik die later dit jaar opnieuw kan inplannen, zodat het boek volgende zomer af kan zijn!
Scroll naar boven